We zijn weg

Ken je dat verhaal? Van zo’n stel dat een wereldreis wilde maken, maar het kwam er niet van? Zo’n stel zijn wij ook. Life happens en voor je het weet ben je bezig met werken, beetje bijstuderen, nog meer werken, een huis kopen, kinderen, kat. Totdat het toch weer gaat kriebelen. Die reis, het avontuur wat je inmiddels uitgesteld hebt onder het mom van “als de kinderen het huis uit zijn”. Tot je je teen voor de vijftigste keer stoot, gezever bij de koffie-automaat waarvan je merkt dat je er echt helemaal niks meer mee kunt, je “zoveel-nachten regeling” weer in het water valt want niemand beschikbaar en je na een pittig potje vloeken (ik dan, Rogier zucht gewoon) bedenkt dat het leven hier te kort voor is. Alle argumenten waarachter je je verschuilde, houden geen stand meer en de nieuwsgierigheid wint van angst.

Dan gaat het bord in de tuin, boek je dat ticket, regelt de één die sabbatical en zegt de ander die baan op (die zoveelste reorganisatie komt me te laat en de koffie is ook maar zo zo), vertel je de kinderen dat we op avontuur gaan met zijn vieren, verhuist de kat naar Bourgondisch Brabant en begint het onbekende. Waar een wil is, is een weg. Waar een wil is, wij zijn weg.

In dit blog neem voornamelijk ik (en af en toe Rogier of de kinderen) je mee op ons avontuur.