We zijn weg

Begin september zijn we in Costa Rica aangekomen en vol goede moed na een nachtje in San Jose naar Puerto Viejo de Talamanca gereden. wat iedereen Puerto Viejo noemt, maar let toch op met een hotelletje boeken of een drop-off locatie voor een auto regelen, want in Costa Rica heb je 2 Puerto Viejo’s. Ben je gelijk gewaarschuwd als je hier op vakantie gaat.

Met de vlam in de pijp, dat is hier ongeveer 60, 70 km/uur gezien de staat van de wegen en het feit dat het land bepaald niet plat is, zijn we naar Puerto Viejo gereden. Vol goede moed naar het huis dat we via AirBnB gehuurd hadden om zo de eerste paar weken een plek te hebben om van daaruit verder naar een huurhuis voor de langere termijn te kijken. Dat is ter plekke toch beter te vinden dan vanuit Nederland met gefilterde en goed belichte foto’s. Ook niet helemaal onbelangrijk is of een huis 500 meter bergopwaarts gebouwd is en je een 4×4 nodig hebt om er te komen, of dat het met een fiets/scooter/te voet bereikbaar is. Ook hebben veel huizen hier alleen afgesloten slaapkamers, en zijn keukens en woonkamers vaak open, op het balkon of onder de dichte ruimten. Werkt prima voor diegenen die dat willen, maar wij wilden toch graag minimaal horren als muren en een ietwat dichte toiletruimte is ook wel fijn.

Afijn, het uitgezochte huis had dat allemaal en ook nog eens 3 slaapkamers. Op (vlak) loopafstand van zee en op loopafstand van de school van de jongens. Met een soort carport, goed afsluitbaar, en een wasmachine en droger (nee, dat is hier zeker niet standaard). Fantastisch!

Minder fantastisch was dat bij aankomst de host nergens te bekennen was, (ook prima, maar had het even laten weten ipv een beetje arrogant doen aan de telefoon van “zoek het sleutelkastje maar”). Eenmaal in het huis aangekomen, zag het er niet alleen net even minder goed bijgehouden uit als op de foto’s, maar zaten de gaten in de voegen (“dan haal je ff een rol duct-tape” aldus de host), waren de muskieten-kozijnen in 1 slaapkamer gescheurd en hing de bedrading van de hanglamp open, met als klap op de vuurpijl in een andere slaapkamer de horren vol met beschimmeld stof. Dit huis had al een poosje geen schoonmaker meer gezien, laat staan onderhoud. Leuk voor een nachtje avontuur, niet om 6 weken in te wonen, chronische longklachten verzekerd voor de rest van je leven.

Oké, schakelen dus. Rogier de host laten bellen, wat een goede gok was, want wat begon met een relaxte maar arrogante houding en veel geblaat over dat het even die rol duct-tape was en morgen kwam er wel een mannetje langs, sloeg direct om naar onderkruipend geslijm toen Rogier de woorden “I’m an engineer, I know what it should look like” liet vallen. Veel mea cupla’s en we zoeken een goede oplossing. Overigens hebben we wel een rol duct tape gehaald om de ergste gaten te dichten. Bleek de volgende morgen ook gelijk een gekko aan vastgeplakt te zitten. Met je eco-toerisme!

Ik in de tussentijd een andere woning geregeld voor de eerste 2 maanden en Rogier heeft (I’m an engineer) fijntjes aan de host uitgelegd dat we eruit gaan, ons geld terug verwachten per direct en geen negatieve review zouden schrijven. Binnen 10 minuten was alles geregeld, met nog meer sorry. Zo kan het dus ook.

Huis #2 was soort van dicht, de muggen zaten vooral bij de A/C’s, en het stof van de weg kwam vrolijk onder het rolluik in de keuken naar binnen. De buren 6 dagen per week aan het verbouwen en slijpen, met in het weekend dikke party en Spaanstalige Karaoke, maar toch hebben we hier goed kunnen hergroeperen en zo op zoek kunnen gaan naar casa #3.

Over de kinderen op hun nieuwe school (gaat lekker, met wat bijzondere culturele verschillen wat betreft toiletpapier bij de lagere klassen), zon, zee strand en beestjes (in alle soorten en maten) de volgende keer meer.