Tijdens ons verblijf hier gaan Arthur en Rodin gewoon naar school. In ieder geval tot en met het einde van dit Costa Ricaanse schooljaar, wat op deze school tot rond 12 december loopt.
Naast dat wij het maken van vriendjes heel belangrijk vinden, sta ik nou niet bepaald bekend om mijn pedagogische en didactische vaardigheden en Spaans leren is voor ons nou ook niet onbelangrijk.
In Costa Rica kennen ze grofweg 2 schoolkalenders: De officiële, Costa Ricaanse kalender die vanaf grofweg begin / half februari tot aan december loopt, en met name particuliere, internationale scholen die de Amerikaans/Europese kalender aanhouden. De school waar de jongens zitten, loopt aardig gelijk met de Costa Ricaans kalender. Nu las ik vanochtend op een lokale nieuwssite dat de MEP (ministerie van onderwijs hier) besloten heeft dat het 2026 schooljaar 2 weken later gaat starten omdat alle schoolmedewerkers in februari training moeten ondergaan. Of dat dan ook geldt voor deze school (ze zijn gewoon MEP geaccrediteerd), weet ik niet. Horen we vanzelf wel. Mañana mañana.
Tweetalig wil hier overigens niet zeggen dat allen docenten zowel Spaans als Engels spreken. Arthur’s vaste juf spreekt alleen maar Spaans. Bijzonder zacht en dan in combinatie met tempo “Iberisch schiereiland”. Dat gaat zowat sneller dan het licht en ongetwijfeld kijk ik hulpeloos en onnozel uit mijn ogen als ze me wat probeert uit te leggen. De juf van Rodin daarentegen spreekt dan weer prima Engels. En Rodin heeft weinig last van schroom, dus die kletst inmiddels 3 talen door elkaar. Arthur vooral Engels en Spaans in de lift (“mam, waar is m’n lapiz?”), en we mogen van Arthur geen Nederlands meer praten in het openbaar, want “niemand verstaat ons”.
Schooldagen zijn hier vrij lang: maandag tot en met donderdag van 08:00-15:00 en op vrijdagen van 08:00-14:00. Ongeveer 4 pauzes en tablet-onderwijs kennen ze niet zoals in Nederland. Wel heeft Arthur op woensdagen programmeer-klas. En handenarbeid/tekenen heb je hier ook nog gewoon, muziek- en cultuurklas slaan ze hier ook niet over en daarnaast wordt sport door iedere Costa Ricaan serieus genomen dus naast een voetbalveldje zie je op veel scholen ook een basketbal veld.
Hockey is hier dan weer niet iets wat ze echt spelen, maar tot Arthur’s verbazing en blijdschap krijgen ze dat dus wel degelijk tijdens gymles. “sticks” van bamboe stokken en geen idee waar de bal van zou kunnen zijn of was, maar hij kon even lekker los gaan.
Sportclubjes en verenigingen zoals wij dat kennen in Europa, is hier minder georganiseerd. En wellicht omdat het onderwijs meer tegen Amerikaans onderwijs aan hikt, hebben ze hier dus een aanbod van after-school clubjes: van Art class en Frans tot Muay Thai en basketbal, iedere schooldag worden er meerdere dingen aangeboden. Arthur en Rodin zitten inmiddels op de after-school basketbal club en hebben hun eerste wedstrijdje in een officiële zaal achter de rug.
En, jups, uniformpjes aan. Voor Arthur en Rodin lagen die na ongeveer 2 weken klaar. Glimmende blauwe, polyester t-shirts, die standaard bruin van de modder thuis komen en na een aantal maanden niet meer in de buurt van blauw komen (er wordt hier alleen koud gewassen).
De kleuters moeten hun tanden op school poetsen. We zijn er vorige week pas achter gekomen dat ze dat doen omdat de 4-jarigen dus een korte siësta met echt slapen houden. Ja heel normaal toch? Behalve voor Rodin. Die zowel de siësta als het tanden poetsen weigert.
Een ander puntje wat we ook niet kennen vanuit Nederland: na 2 weken school vertelde Rodin dat ze bij de kleuters geen wc-papier hebben en dat hij dan soms ongebruikte stukjes wc-papier die hij dan vindt, gebruikte. De kuck?! Goed bedacht liefje, maar doe dat maar niet meer. Bij navraag bleek inderdaad dat ze geen wc-papier bij de kleuters hebben hangen, want die hebben hier blijkbaar bijzonder gevoelige billetjes dus of we vochtig toiletpapier mee willen geven? “Dat weet toch iedereen? Heel normaal”.
Tja, wc-papier stond bij mij niet op het vragenlijstje over het reilen en zeilen van de school. My bad. En zo leren we iedere keer wel wat.
Voor diegenen die een kijkje willen nemen op de instagram pagina van de school: https://www.instagram.com/caribesur_school/
We zijn weg 
Plaats een reactie