We zijn weg

Het kan verkeren. Het nieuwe schooljaar startte met een nieuwe leraar Engels. Of lerares of meervoud of iets er tussenin want de Amerikaanse liet zich aanspreken met haar achternaam. Maar het had een feminieme voornaam dus ik noem het “haar/zij” en ze bracht het spel “American Footbal” mee waardoor het niemand meer interesseerde wat het nu was. Want een nieuwe sport in het school arsenaal is altijd goed hier. Sport vinden ze hier belangrijk, en of je nu wandelt, volleybalt, voetbalt of basketbalt of aan yoga doet, alles is altijd leuk en goed.

Dat American Football niet altijd zonder kleerscheuren verloopt, kwamen zowel de school als wij na een weekje achter. De eerste week voorbij, de kop was eraf en vrijdagavond was het weekend. Rodin gaf terloops aan dat hij wel een beetje pijn had zo tussen zijn benen. Hoe dat zo? “ik doe al de hele week mee met American Football met de grote kinderen want dat is stoer”. Aha. En hoe kom je dan aan de pijn? “ik kreeg een knietje”. Aha, laat maar even zien dan. De ene bal 2x zo dik als de andere. Fijn, dat zal inderdaad wel pijn doen. IJs erop, op tijd naar bed en de volgende ochtend was de zwelling weg. Maar 2 uur later deed het weer een beetje pijn, en toen was de balzak 3x zo groot en rood. Toch maar even naar de dokter om te laten kijken.

Zo gezegd, zo gedaan en we konden met een halfuurtje terecht.

De dienstdoende huisarts (zaterdagmiddag, je kent het wel), stond erbij, keek ernaar en vertelde Rodin dat hij heel flink was. Mij vertelde ze op de gang met gedempte toon en vriendelijk lachend naar Rodin dat dit absoluut en zo snel mogelijk door een uroloog bekeken moet worden, medical emergency, een verdraaide balzak en/of ruptuur moeten zo snel mogelijk uitgesloten worden. Of geopereerd. Dus kan ik zo snel mogelijk naar Limon?? Waarop ik vroeg “Limon, is dat nou zo’n goed idee?”

Hierop kwam de vervolg-vraag “ben je verzekerd?” Jazekers, ik ben ’n echte Nederlander. Ga dan naar deze kliniek in San Jose met deze uroloog want Limon is een grote chaos en als je verzekerd bent, kun je beter naar San Jose. Wij nemen de coördinatie met de verzekering op ons.

Lekker dan, we hebben hier geen auto. Rogier gebeld “loop nu even naar Jaymark, het is volgens de dokter een spoedje en we moeten naar San Jose”. We huren regelmatig een auto en kennen de lokale medewerkers inmiddels zo goed dat we zowel in het Engels als in het Spaans op straat ook een praatje pot kunnen houden (een kleintje dan). Bleek er nog 1 auto beschikbaar te zijn, net ingeleverd, geef ons een halfuurtje om ‘m na te lopen en schoon te maken.

En zo reden we -heel blij dat de tweebaans snelweg redelijk af was en er geen aardverschuivingen waren- aardig snel naar het privé-ziekenhuis in San Jose. Bij aankomst stonden ze al met een rolstoel op ons te wachten. Rodin, die totaal niet in de gaten had wat er aan de hand was, voelde zich ‘king of the hill’ in z’n rolstoel. Direct naar een privé ziekenhuiskamer en daar rustig wachten op de echoscopist en de dokter.

Rodin heeft het niet op mensen met witte jassen. Tandartsen, huisartsen of verpleegkundigen in het ziekenhuis: zodra een halflange witte jas aan komt lopen, en handschoenen komen tevoorschijn, heeft Rodin nergens meer last van. Helaas gold dat niet voor z’n balzak, maar de verpleegkundigen waren zo lief dat -vooruit- Rodin toch wel een beetje pijn kon aanwijzen. En hij mocht van de echoscopist meekijken op het scherm. Geen torsie of scheur te zien, waarna de arts bevestigde dat Rodin hier weer goed vanaf gekomen was. Morgenochtend nog een keer een controle door de urologe en dan mochten we weer gaan.

Rogier en Arthur naar een hotel en ik ben bij Rodin in het ziekenhuis gebleven.

De volgende ochtend rond 07:30 kwam een verpleegkundige ons wekken met de vraag wat we als ontbijt graag wilde eten. Dat gaat wel even anders dan in een ziekenhuis in Nederland; wilde meneertje pancakes, toast, ei (en hoe z’n ei dan), vers fruit en vers geperst sap? En wat zou moeder lusten?

Na de controle door de uroloog konden we naar huis. Maar: 1 week niet naar school, 2 weken niet sporten of ruw spelen, het ding moest genezen en over balzakken moet je niet te makkelijk doen.

Dit ongelukje op school luidde tevens het einde van American Football in op de school (breek je been maar weer met voetbal jongens).

Maar weer wat geleerd: bij gebutste balzakken het zaakje 72 uur in de gaten houden. Is belangrijk.

Costa Ricaans ‘dierenviaduct’ over de snelweg. Voor overstekende apen en luiaards.